الفبای دین (3):

در پست قبلی به اینجا رسیدیم که ما در جائی که باید از علما پیروی کنیم(یعنی احکام فروع دین) عملا پیروی نمی کنیم و در جائی که نباید از ی تقلید کنیم(یعنی اصول دین) متأسفانه تقلید می کنیم.می خواهم این قضیه را توضیح بدهم: بیشتر افراد جامعه، احکام شرعی شان را در دوران کودکی و معمولا بیشترش را در محیط خانواده یاد می گیرند که بعضاً تا آ عمر هم به همان شکلی که یاد گرفته اند،انجامش میدهند. حتِی بعضی افراد،به هیچ رساله ای مراجعه نمی کنند و سؤالات شرعی شان را از این و آن سؤال می کنند. عموما پدر و مادر ها هم که نه عالم دینی هستند و نه حتی سواد لازم را دارند. مهم تر از آن اینکه خیلی از احکام فروع دین،مانند جهاد و امر به معروف و نهی از منکر و تولّا و تبرّا،اصلا در محیط خانواده و حتی در سطح جامعه به ک ن و سایر افراد،آموزش داده نمیشود. بدتر از همهء اینها، افات و مسائل اشتباه و انحراف انگیز زیادی در سطح خانواده ها و جامعه وجود دارد که بعضا می بینیم که حتی دامن افراد مؤمن و یا افراد تحصیل کرده را هم گرفته است. بعضا می بینیم که برخی افراد،با این توجیه که ما خودمان عقل داریم و نیازی به پیروی از علما یا رساله هایشان نداریم،نسبت به علما و رساله های آنها،بی توجه هستند... عدهء دیگری هم که مواضع علما را با مواضع خودشان مغایر و متضاد می بینند،این تفاوت سلیقه را هم بهانه ای برای پیروی ن از علما قرار میدهند. به عنوان یک مثال ساده،اگه یک روز به مسجد محله تان مراجعه کنید و به جماعت گزاران ،به دقت نگاه کنید،خواهید دید که هر کدام از گزاران،اعمال ظاهری را به شکلی که در کودکی یاد گرفته و معمولا هیچ شباهتی به دستور علم ...

اطلاعات

  • مطالب مشابه الفبای دین (3):
  • کلمات کلیدی علما ,افراد ,کنیم ,پیروی ,سایر ,نماز ,ظاهری نماز ,مواضع سیاسی ,محیط خانواده ,احکام فروع ,کنیم یعنی

آخرین جستجو ها